قسمت چهارم أز قسمت ششم ( امام عليه السّلام چون حمد و ثناى الهىّ را بجا آورد و مخلوقاتش را وصف فرمود ، و عظمت و بزرگى و اوصاف كمال و جلالش را بيان كرده فهماند كه او را به چشم سر نمى توان ديد ، بلكه به چشم دل آشكار و هويدا است ، در صدد مناجات و راز و نياز با او بر آمده عرض مىكند : ) ( 56 ) بار خدايا تويى سزاوار وصف نيكو و لائق شمارش نعمتهاى بى پايان ، اگر به ( لطف و كرم ) تو آرزومنديم تو بهتر و برترى از آنكه آرزو مى كنيم ، و اگر به ( رحمت و آمرزش ) تو اميدواريم تو گراميتر و بزرگترى از آنكه اميد داريم ( زيرا در خانهء تو هميشه گشوده و خوان نعمتت همواره گسترده و دست جود و بخشش تو بالاترين دستها است ) ( 57 ) بار خدايا تو مرا قدرت دادى در آنچه ( فصاحت و بلاغت گفتار ) كه غير تو را به آن مدح نگفته بجز تو به آن بر كسى ثناء گو نمى باشم ، و به آن بمواضع حرمان و نوميدى و جاهاى شكّ و بد گمانى ( پيش مخلوق ) رو نمى آورم ( زيرا آنان خودشان بيچاره و نيازمندند ) و از مدحهاى آدميان و درود بر آفريده شده‌ها كه ( بنعمت تو ) پرورده شده‌اند زبانم را نگاه‌داشتى . ( 58 ) بار خدايا هر درود گوينده‌اى را بر ستوده شده توقّع اجر و مزدى است و من به تو اميدوارم كه دليل و راهنمائى بر توشه‌هاى رحمت و گنجهاى مغفرت ( بزرگترين پاداشى كه عطاء مى فرمايى ) ( 59 ) بار خدايا اينجا ( كه من بتعظيم و توحيد مشغولم ) جاى كسى است كه تو را يكتا دانسته بيگانگى كه خاصّ تو است و براى اين سپاسگزاريها و ثناءها كسى را غير از تو مستحقّ و سزاوار نديده ( پس هر كس لياقت پا نهادن بر منبر نداشته و هر سخنى را بالاى آن نمى توان گفت ) ( 60 ) و فقر و نيازمندى من بسوى تو است كه بد بختى آن را ( هيچ چيز ) جبران و تلافى نمى كند مگر فضل و احسان تو ، و سختى آن را بر طرف نمى گرداند مگر جود و بخشش تو ، پس در اين مقام ( كه بذكر تو مشغوليم ) رضاء و خوشنودى خود را بما ارزانى فرموده دستهاى ما را بسوى غير خود دراز مفرما ، زيرا تو قادر و توانا هستى بر هر چه كه خواهى ( در اينجا به جدّم امير المؤمنين تأسّى جسته و آن حضرت را بدرگاه خداوند متعال وسيله قرار داده و از روى تضرّع و زارى فرياد كرده مى گويم : خدايا خطاهاى من بسيار و گناهانم بيشمار است ، و تو غفور و رحيم و عزيز و كريم هستى ، پس خطاهاى مرا ببخش ، و گناهانم را بيامرز ، و ترجمه شرح اين كتاب شريف را ذخيرهء روز احتياج و نيازمنديم گردان ، يا مَن لّا يرجى إلّا هو ) .